DİNLE KÜÇÜK KIZ...
Elinde kitabın,
heyecanla
tekrar yürüyecek ve
"Acaba nerede okumuştum?"
diye düşüneceksin bir yandan da...

idam mahkumunun biri
ölümünden bir saat evvel,
yüksek bir dağın tepesinde,
ancak iki ayağının sığabileceği kadar
daracık bir yerde yaşaması gerekse,
Çevresindeyse uçurumlar,

okyanuslar,
sonsuz karanlıklar,
fırtınalar ve
sonsuz bir yalnızlık olsa
yine de o bir avuç yerde
ömrü boyunca,
binlerce yıl,
sonsuza dek yaşamayı
o anda ölmeye yeğleyeceğini söylemiş...

Yeter ki yaşasın!
Yalnızca yaşasın!
Kafanı kaldırıp kitaptan
"Aman Tanrım!"
diyeceksin dehşet içinde,
"bu nasıl bir gerçek böyle?
İnsan ne alçak bir yaratık..."

Bir dakika kadar düşüneceksin ardından...
Sonra,
"Bunun için insana alçak diyen de alçaktır!"
diye ekleyeceksin,
kaldığın sayfaya,
bir yaprağına kan sıçramış
kuru bir papatya koyup,
Suç ve Ceza'yı kapatırken...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder